Które twierdzenie blokuje każdą trasę

Konstrukcja założycielska. Przeliczenie energii z metryki daje prawo skalowania |E| ∝ v²R²/d, i około 188 mas słonecznych energii ujemnej dla 100-metrowej bańki z prędkością światła i ścianą milimetrową. Nierówność kwantowa wymusza ścianę cieńszą niż 10⁻³³ metrów, a wymóg wzrasta do około 10²⁰ mas galaktyk.

Modyfikacja geometryczna ukrywa makroskopową kieszeń za mikroskopową banią, zmniejszając energię o 32 rzędy wielkości — wynik, który niezależnie odtworzyliśmy z podanego w artykule profilu. Ale tensor energii-pędu ściany bańki to typ IV Hawkinga-Ellisa: nie ma układu spoczynkowego, więc nie istnieje obserwator, dla którego jego gęstość energii byłaby nawet zdefiniowana, nie mówiąc już o dodatniości. Potwierdziliśmy to poprzez obliczenia bezpośrednie.

Kilka propozycji twierdzi, że geometrie warp są zasilane czystą energią dodatnią. Każda udowadnia dodatniość tylko dla jednej rodziny obserwatorów (poruszająca się razem rodzina obserwatorów eulerowskich); obserwator wystarczająco szybki, ale wciąż podświetlny, widzi gęstość ujemną. Ripostę w korpusie pokazuje to wyraźnie, a sam tekst Fell-Heisenberga potwierdza, że słaby warunek energetyczny jest naruszony w zwartych regionach.

Autentyczna powłoka warp z energią dodatnią — ale wyraźnie podświetlna, opisana przez swoich autorów jako powłoka materii, która "wymaga napędu". To rakieta w geometrycznym przebraniu, a nie trasa szybsza niż światło.

W Grawitacji konforemnej — czwartorzędowej alternatywie dla teorii Einsteina — metryka Alcubierre'a z określoną funkcją kształtu ma gęstość energii nieujemną, nie wymagając materii egzotycznej. Dwa zastrzeżenia trzymają to otwarte, a nie rozwiązane: Grawitacja konformalna to teoria spekulatywna, a nie zaakceptowana fizyka; i wykazana dodatniość dotyczy ponownie gęstości pojedynczego obserwatora, przy czym dominujący warunek energetyczny jest potwierdzonys​łabnie. Zweryfikowaliśmy, że konfiguracja jest niezdegenerowana (metryka nie jest konforemnie płaska); odtworzenie pełnego znaku wymaga czwartorzędowego tensora Bacha, które jest zaplanowane.

Nierówność kwantowa, która zabrania grubej ściany, pochodzi z wolnego, minimalnie sprzężonego pola skalarnego. Pole nieminimalnie sprzężone ma tensor energii-pędu, który może naruszać zerowy warunek energetyczny, i żadna taka granica nie istnieje dla niektórych schematów uśredniania. To konkretne, nazwane miejsce, w którym mógłby żyć ucieczka — ale nikt w korpusie nie wykazał, że to faktycznie dostarcza, i jeszcze nie jest wycenione w stosunku do 20-rzędowej luki.

Żaden wzór nie blokuje powolnego statku. Rejs tam i z powrotem czteroosobowej załogi do Alfy Centauri przy 0,2c trwa 43,9 roku; załoga starzeje się o 43,1 roku. Przeszkodą jest równanie rakiety — paliwo przewoźne waha się od miliona kilogramów (idealna anihilacja) do 10¹⁵ kg (fuzja z tylko użytkowalnymi produktami naładowanymi), ponieważ kinematyka dwuciałowa umieszcza 80% zysku fuzji w obojętnym neutronie, którego żadna dysza nie może kierować.